Rini Hulshof neemt ons mee terug naar toen!
In korte verhalen laat hij ons zien hoe het dorp in de loop der jaren is veranderd, en komt hij steeds wat dichter bij het dorp zoals wij het nu kennen. Lees je mee?
Op zekere leeftijd mogen de kleuters dan naar de lagere school in Drouwenerveen en niet meer met het busje naar Drouwen. Wij kwamen met z’n vieren in de eerste klas te zitten, een grotere klas heb ik ook nooit meegemaakt, altijd maximaal 4 kinderen in de klas.
In de klassen 1, 2 en 3 zaten wij bij juf Aaltje Kruit-Hoiting, voor zover ik het mij kan herinneren waren het leuke jaren met name de feestelijke gebeurtenissen kan ik mij nog vaag herinneren. We gingen natuurlijk op de fiets naar school en dat was als het ware een soort van ontdekkingsreis. Destijds waren er vele winkels aan de “kwartjeskant” van de Hoofdstraat. Ja, zo noemde men toentertijd de oneven zijde van de Hoofdstraat, wij woonden aan de “dubbeltjeskant”, de even zijde.
Als eerste in het rijtje was daar de Manufacturenwinkel op nr. 29 van Roelf en Pieterdina Stadman. Op nr. 27 was slagerij Valk gevestigd maar dat was ruim voor mijn tijd. Het huis op nr. 25 is destijds gebouwd voor onze schoolhoofd Dhr. en Mevr. Boonstra. Op Hoofdstraat nr. 23 was toen Landbouw en Mechanisatiebedrijf G. Zwiers gevestigd. Dan in het rijtje kan ik mij bakker Wander Wanders en zijn vrouw Nel nog goed herinneren, die woonden op nr. 19. Het waren altijd heerlijke geuren in het dorp als de bakker ’s morgens vroeg weer aan het bakken was, soms kon je wel een stukje kantkoek krijgen van de bakker, als hij goed gemutst was. Naast de bakker woonde op nr. 17 destijds de Fam. de Bie, Jan de Bie was graanhandelaar. Ik kan mij nog als de dag van gisteren herinneren dat Jan door een noodlottig ongeval in juli 1969 om het leven kwam. Naast Fam. de Bie was er op nr. 15 een verf- en behangzaak gevestigd van de Fam. Wessels. Op Hoofdstraat nr. 13 was, nog net voor ik mij kan herinneren, een schoenenzaak gevestigd van de Fam. Mulder. Bovenstaande rij middenstand was de reden van de benaming; “kwartjeskant”, het werd ook wel “ambachtstraatje” genoemd.
Toen wij kwajongens waren van een jaar of 8 mochten wij ’s avonds nog wel even bij onze kameraden spelen, soms gingen wij appeltjes plukken bij bakker Wanders in de tuin, uiteraard mocht dat niet. Op een zekere avond, het was volle maan, zaten wij in meerdere bomen, toen de Bakker buiten kwam in de tuin, hij had een kaal hoofd en je zag de maan glinsteren op z’n hoofd. Wij dachten dat hij ons niet zag maar hij bleef wel een hele tijd buiten staan, alsof hij wist dat wij er waren. Uiteindelijk zijn wij uit de bomen gesprongen en weggerend.
Ieder jaar gingen wij, mijn vader, moeder en broer op vakantie en wel naar Ommen, camping “de Woldhek”, daar waren wij als kind aan huis. Wij gingen vaak met 4 gezinnen en ik weet mij ervan te herinneren dat het altijd dolle pret was op de camping.
Wordt vervolgd.
