Rini Hulshof neemt ons mee terug naar toen!
In korte verhalen laat hij ons zien hoe het dorp in de loop der jaren is veranderd, en komt hij steeds wat dichter bij het dorp zoals wij het nu kennen. Lees je mee?

Na bijna 2 jaar te hebben gewoond op Hoofdstraat nr. 16 ging onze tegenover buurvrouw Mevr. B. Kanning verhuizen, ze was inmiddels de 90 gepasseerd. Het huis werd haar te groot. We hadden al een keer bij haar aangegeven dat wij wel geïnteresseerd waren in haar woning, dus wij brachten een bod uit. Eigenlijk was het voor haar al duidelijk dat ze het huis ons wel gunde, dus accepteerde ze het bod. Maar Marjan sliep er niet rustig van en ging naar Mevr. Kanning om het bod weer in te trekken, spontaan zei mevr. Kanning “doe er dan maar fl. 5.000,00 van af”, ze wilde toch graag dat wij haar woning kochten. Dus Hoofdstraat 25 werd ons nieuwe adres, naast Jaap en Margje Zwiers op nummer 23 en mevr. H. Dieters op nummer 27. Op nr. 16 kwamen Piet en Tineke Niezing te wonen. Ik werkte inmiddels bij smederij Oving te Schoonebeek. Op een dag moest ik een grote as repareren van een draaimolen van een kermis. Zo kwam het dat ik in gesprek kwam met de Kermisexploitant. En jullie raden het al, er kwam kermis in het dorp Drouwenerveen. Wie had het ooit kunnen bedenken dat er kermis zou komen in ons dorp!       

Op de foto’s hieronder zien wij Jaap Boontjes en Rini Hulshof in de zweefmolen. Zoals jullie kunnen zien hebben ze geen normale kleding aan. Deze kermis werd toen gecombineerd met gekostumeerd voetbal. Ook jarenlang een daverend

succes, allerlei creaties werden er ten toon gesteld en het hele dorp deed men mee, van het Noorderstraat t/m Zuideind was men van de partij. Jullie kunnen op de achtergrond zien dat de tribune compleet was uitverkocht. Jullie kunnen zien dat Marie Meinds als jury en scheidsrechter de zaak goed onder controle heeft. Hieronder een greep uit de creaties. Te veel om af te beelden!

Wordt vervolgd…

Rini Hulshof neemt ons mee terug naar toen!
In korte verhalen laat hij ons zien hoe het dorp in de loop der jaren is veranderd, en komt hij steeds wat dichter bij het dorp zoals wij het nu kennen. Lees je mee?

Het was een prachtige tijd, al snel namen wij als jong gezin de dorpsgewoontes over van onze buren, zoals het nieuwjaarsdag lopen. ’s Morgens ging men op nieuwjaarsdag even naar je ouders, want ’s middags moesten wij naar de buren, de buren van de buren enz. enz. Dat was natuurlijk een hele mooie gewoonte want je liep door de hele straat en je ging naar iedereen, niemand werd overgeslagen en overal nam je een paar consumpties.

Wij verzonnen elk jaar wel weer iets nieuws, de ene keer hadden wij kampioenschappen spierballen meten, Paradise by the dashboard Light van Meat Loaf werd ook overal gezongen, met passie.

Elk jaar maar weer werden wij getrakteerd bij Tante Griet op “Zoer Stoetties” en dat bleef een traktatie. Ja, en wat was het nou eigenlijk waar wij altijd gretig van hebben gegeten?

Wordt vervolgd.